Greetzz Ballonvaarten

Ballonvaart Cameron Z-600

Iedereen zal intussen al wel weten dat in Nederland het ballonbedrijf Greetzz een Cameron Z-600 in gebruik genomen heeft en dat deze ballon voornamelijk met Belgische ballonvaarders gevaren wordt. Voor hij er was had ik al gevraagd aan Marc om mij op de hoogte te houden van de vliegplanning zodat ik dat “monster” een van dichtbij zou kunnen gaan bekijken.

Met in mijn achterhoofd de indrukwekkende bouwmethode van de Maes-ballon (Cameron N-415LW), met zijn verticale laadbanden van 6 cm en dubbele kroonring, was ik als Belgische keurder van ballonnen uiteraard benieuwd hoe deze mastodont in elkaar gestoken was.

De weergoden waren eerst minder meewerkend in onze planning, maar op 4 augustus kreeg ik Marc aan de lijn met de vraag of ik ’s anderendaags tijd had. Ik was in verlof en dus maakten we rendez-vous in Goirle, waar Greetzz ballonvaarten is gevestigd.

Bij de aankomst aan het bedrijf werd ik verwelkomd door Piet en Frank die mij het hele bedrijf voorstelde en voor mij een plaatsje in de mand van de Z-600 had voorzien.

Het is intussen al wel geweten dat ik de grote ballonnen met enige argwaan en sceptisch beoordeel. Komt dit door mijn ballonopleiding bij een “artisanale” Waalse “ballonmeister”? Ik heb altijd het idee gehad dit ballonvaren intiem moet beleefd worden en bij deze ging Piet, Frank en Marc de uitdaging aan om mij te willen overtuigen dat grote ballonnen niets negatiefs hebben.

Ik kon de uitdaging niet afslaan en dus nam ik de opdracht aan en niet met een gewone grote ballon, neen, ineens met de grootste maat die er momenteel vaart. Niet bij een windje van 4à5 knopen, neen met 10 knopen. De crew van de 600 heeft het simpel gemaakt en zij kennen nog slechts 2 maten van ballonnen: de 600 en alles eronder zijn … cloudhoppers !

Niemand zal weerleggen dat de mand van de 600 groot en indrukwekkend is. Met zijn configuratie van 2x3, 2x4, pilotenvak, 2x4 en 2x3 passagiers, 6,5 meter lengte en leeggewicht van 600 kg is de mand net zo indrukwekkend als het even zware omhulsel. De mini-luidsprekers op de branderkader, de 4 stratus-banders met extra dikke leidingen voor meer vermogen, de 7 grote Duplexgasflessen van 80 L elk en de even grote opstookfles dragen hier eveneens hun steentje bij.

Luidsprekers in een ballon ? Jawel, en nog wel handig ook. Zowel bij de breefing (waar zowel links de passagiers en rechts de toeschouwers de breefing kunnen meevolgen) als tijdens de vaart (om uitleg te geven aan alle passagiers en niet enkel aan hen die rond de piloot staan). Alles met deze ballon blijkt anders te gaan dan met de ballonnetjes waarmee ik vloog. Het inchecken van de passagiers gebeurt en elke passagier krijgt een oranje of paars armbandje aan (om welke zijde van de mand het gaat) en Marc doet de breefing.

Kegeltjes om de gevaarlijke zone tussen mand en volgwagen af te bakenen, … Ontspannen maar gedisciplineerd. Het rechtzetten gebeurt met minstens 2 branders, in cross-flow op de opstookfles. Na een tijdje komt de ballon overeind en kan iedereen instappen. Uiteindelijk zullen we met z’n 31 de lucht ingaan. Ik neem plaats in het pilotenvak en Marc blijft intussen rustig verder branden.

Hij wijst mij de volumemeter van de opstookfles aan en zegt “hou die eens in de gaten”. De snelheid waarmee deze fles leeg gezogen wordt is te vergelijken met de beweging van een snelheidsmeter van een wagen wanneer die normaal afremt. Fles leeg, overkoppelen naar de volgende en verder brander is de boodschap. De temperatuur in het omhulsel stijgt langzaam graad per graad. Uiteindelijk komt de ballon in evenwicht bij 95°. Buiten is het nog 26°.

Ik vraag aan Marc “moet er niemand de mand tegen houden voor je de quick losmaakt ?” “Neen, alles is anders met deze ballon.” is het antwoord. Terwijl hij verder brandt met z”n 2 branders is de mand intussen 1 meter van de grond en trekt hij de quick los. Bij een 105 krijg je dan een lichte schok, bij de 600 … niets. Hij stijgt rustig door onder het indrukwekkend vermogen van de stratus-branders.

We stijgen eerst naar 1000 ft en dan vervolgens naar 2800 ft. Ik kijk wel eens naar boven in het omhulsel, waar ik vaststel dat de panelen precies kleiner zijn dan bij een 105, maar dit is gezichtsbedrog, het is de ballon die gewoon zo groot is. Wanneer Marc mij vraagt om de mand 180° te draaien realiseer ik me echt voor het eerst hoe een mastodont dit is: Ik kijk opzij en zie op 3 meter van mij nog mensen staan. Aan de andere zijde precies hetzelfde. Mijn god, denk ik, als dit maar goed afloopt !

Marc vraagt toelating aan Eindhoven Tower om te mogen zakken naar “1000 ft or below” en laat de ballon vervolgens in daling gaan naar 1 m/s , 1,5 m/s, hij brandt nog niet. Ik doe al teken: Marc, de variometer ! Marc begint dan toch te branden met 2 branders en even met alle 4 . De variometer blijft doorzakken en komt aan 5m/s . Hij stopt met branden en neemt het microotje en zegt: “enkelen onder jullie zullen nu wel stoppen in de oren hebben. Dit komt omdat we met 5 m/s aan het zakken …waren”. Ik kijk op de variometer en die staat intussen bijna weer op nul.

We naderen de landing en hebben al een terrein in het vizier. De gps duidt 9 knopen aan. Ik bereid me voor op de sleep van mijn leven! Marc geeft de landingsinstructies. We naderen de boomtoppen en dan zeg ik nog eens “iedereen in landingspositie”. Iedereen doet precies wat gevraagd wordt en Marc lacht even naar me. 7,5 knopen op 2m van de grond! Even de dubbele brander en dan het immense dak eruit. Boef, Boef. De tweede keer komt de mand niet meer van de grond. Afstand van de “sleep” minder dan 20 meter.

Ik klim uit de mand en ren naar de kroonkoorden om de ballon plat te trekken. Man, wat is die ballon groot ! Marc belt de landingslocatie door naar het bureau, “da’s voor het terugbrengen van de passagiers” legt hij me uit. “Tegen dat de ballon is ingepakt is de touringcar er. We hebben een BeNeLux contract met ze en elke keer dat we uitrijden met de grote, zorgen zij voor het terugbrengen van de passagiers.”

Het inpakken van de ballon is al begonnen. Bij een gewone ballon heb je al eens mensen met 2 linkse handen en moet die klus dan door enkelen gedaan worden. Hier heb je geen probleem. Zelfs als zijn er 10 mensen met linkse handen dan is er nog hulp genoeg voorhanden. De 600 wordt dan ook ingepakt als een 105, maar dan wel in een uit de kluiten gewassen rupswagentje. Net zoals de ballonuitrusting is de koelbox voor de drink net dat maatje groter.

Allemaal tevreden en blije gezichten onder de passagiers en het hele avontuur wordt afgesloten met de bekende doop.

Tijd voor het verdict: Piet, Frank en Marc zijn 100% geslaagd in hun opzet. Ze hebben me kunnen overtuigen om mijn visie over grote ballonnen te doen herzien. Hetgeen de ballonvaarders van grote ballonnen mij al tientallen keren hebben vertelt klopt! Deze ballonnen zijn log, maar precies door hun logheid worden ze goed bestuurbaar. Ofwel is hij airborn ofwel niet , ofwel klimt hij ofwel niet, wanneer hij zakt …. dan zakt hij ook door, wanneer landt hij …. dan landt hij ook. Geen toeschouwers die de mand moeten komen tegenhouden bij de start, geen landingen waar geen eind aan lijkt te komen en men zich in een bobslee waant, geen …., enkel “hij doet het of hij doet het niet!”

Oh ja, nog vergeten, toen we aan de drink begonnen verscheen inderdaad de touringcar om de passagiers netjes terug te brengen naar de vertrekplaats.

Dit zegt iets over de wijze waarmee dit bedrijf gerund wordt. Piet en Frank, Marc en crew bedankt voor de fijne ervaring en les die jullie me bijbrachten.